آخرای فصل پاییز یه درخت پیر و تنها

تنها برگی روی شاخش مونده بود میون برگا
یه شبی درخت به برگ گفت کاش بمونی در کنارم
آخه من میون برگا فقط تنها تورو دارم
وقتی برگ درخت و میدید داره از غصه می میره
با خدا راز و نیاز کرد اون و از درختنگیره
با دلی خورد و شکسته گفت نذار از اون جدا شم
ای خدا کاری بکن که تا بهار همین جا باشم
برگ تو خلوت شبونه از دلش با خدا میگفت
غافل از اینکه یه گوشه باد همه حرفاشو میشنفت
باد اومد با خنده ای گفت آخه این حرفا کدومه
با هجوم من رو شاخه عمر هردوتون تمومه
یه دفعه باد خیلی خشمگین با یه قدرت فراوون
سیلی زد به بگ و شخه تا بگیره از درخت جون
ولی برگ مثل یه کوهی به درخت چسبید و چسبید
تا که باد رفت پیش بارون ارونم فصه رو فهمید
بارون گفت با رعد و برقم میسوزونمش تا ریشه
تا که آثاری نمونه دیگه از درخت و بیشه
ولی بارونم مثل باد توی این بازی شکست خورد
به جایی رسید که بارون آرزوش این بود که می میرد
برگ نیافتاد و نیافتاد آخه این خواست خدا بود
هرکی زندگیشو باخته دلش از خدا جدا بود

نوشته شده در دوشنبه 27 مهر1388ساعت 22:9 توسط س | |

دوش در عزلت جان فرسایی
داشتم همدم روشن‌زایی
شمع آن همدم دیرینه‌ی من
سوختن‌ها را آیینه‌ی من
همه شب مونس و دمسازم بود
همدم و همدل و همرازم بود
گرم می‌سوخت و می‌ساخت چو من
مستی خویش همی باخت چو من
گرچه آتش همه شب در تن داشت
نه فغان داشت و نه شیون داشت
گرچه می‌داد سر خویش به باد
خنده می‌کرد و به پا می‌استاد
تا سحر سوختنی چون من داشت
شب تاریک مرا روشن داشت
همه شب سوخت و آواز نکرد
به شکایت دهنی باز نکرد
شمع از سوختنش پروا نیست
که درین سوختن او تنها نیست
مرگ اگر آخر این ره چه اوست
نیز پروانه‌ی او همره اوست
به ازین چیست که دو یار به هم
ره سپارند سوی ملک عدم
نه یکی مانده گرفتار و نژند
و آن دگر رفته، رها گشته ز بند
من به عشق که بسوزم شب و روز
به امید که بسازم در سوز
که خورد غم چو در آیم از پای
خود که گرید چو تهی سازم جای
گر بسوزند پر و بال مرا
که خورد هیچ غم حال مرا
شب تنهایی و روز غم من
کیست جز سایه‌ی من همدم من
سایه را وش حکایت‌ها بود
شکوه‌ها بود و شکایت‌ها بود
قصه می‌گفت و پریشان می‌گفت
تب مگر داشت که هذیان می‌گفت
کس شنیدی سخن سایه شنفت؟
من شب دوش شنیدم، می گفت

ای تن خسته‌ی رنجور نزار
ای به جان آمده از یار و دیار
چند کاهد ز غم و رنج تنت
که تنم کاست ازین کاستنت
شاعر سوخته دل درد تو چیست
ای گل تازه رخ زرد تو چیست
نوز نشکفته چرا پژمردی
شاد ناگشته ز غم افسردی
شد خزان تازه بهار تو چرا
زود آمد شب تار تو چرا
عشق ناباخته بد نام شدی
دل نپرداخته نکام شدی
کس ندیدیم به نکامی تو
عاشقی نیست به بدنامی تو
دگران از می غفلت مست‌اند
 فارغ از هر چه بلند و پست‌اند
می ز هر جام که شد می‌نوشند
با بد و نیک جهان می‌جوشند
نه به مانند تو نازک بین‌اند

هر کجا هست گلی می‌چینند
هر شبی با صنمی دم سازند
هر دمی دل به کسی می‌بازند
کام خود از گل و می می‌گیرند
نه به نکامی تو می‌میرند
گردش چرخ کسی راست به کام
که ندانست حلالی ز حرام
تو همه عمر غم دل خورده
خسته و سوخته و افسرده
نوز ناگشته جوان پیر شده
اول عمر و ز جان سیر شده
مردمی کرده به نامردم‌ها
نیش‌ها خورده ازین کژدم‌ها
دوستی کردی و دشمن گشتند
همه بر چشم تو سوزن گشتند
با همه خلق جهان یار شدند
چون رسیدند به تو مار شدند
آشنای همه و تنهایی
راستی را تو مگر عنقایی
شمع اشکی دو بیفشاند و بمرد
روشنایی بشد و سایه ببرد
باز من ماندم و این شام سیاه
آه از بخت سیه کار من، آه

نوشته شده در سه شنبه 24 شهریور1388ساعت 18:44 توسط س | |

شبي نشستم و گفتم دو خط دعا بنويسم
دعا به نيت دفع قضا بلا بنويسم

ز همدلان سفر کرده ام سراغ بگيرم
به کوچه کو چه ي زلف تو نامه ها بنويسم

دعا و شکوه به هم تاب خورد و من متحير
کدام را ننويسم ..کدام را بنويسم

هر آنچه را که نوشتم مچاله کردم و گفتم:
قلم دوباره بگيرم از ابتدا بنويسم

دو قطره خون زلبت در دوات تشنه ام افتاد
که من به ياد شهيدان کربلا بنويسم

صداي پاي قلم را شنيد کاغذ و گفتم:
قلم به ليقه گذارم که بي صدا بنويسم

تو بي نشاني و کاغذ در انتظار رسيدن
که من نشاني کو ي تورا کجا بنويسم

تو خود نشاني محضي تو خود دعاي مجسم
براي چون تو عزيزي چرا....چرا بنويسم

نوشته شده در شنبه 7 شهریور1388ساعت 17:50 توسط س | |

1- روش آزمون – مطالعه – آزمون

در این روش در ابتدا یک متن را به عنوان دیکته برای دانش آموزان می خوانیم و بعد از تصحیح آن را به دانش آموزان باز می گردانیم سپس دانش آموزان باز می گردانیم سپس دانش آموزان تا جلسه بعدی املا صحیح کلمات غلط موجود در املا خود را تمرین می کنند. در جلسه بعد ار آن متن دوباره دیکته کفته می شود که معمولا بدن غلط و یا با غلط های محدودی همراه است.

البته باید توجه داشت که متن دوم را با کمک کلماتی از متن اول که از ارزش املایی بر خوردارند( اما در قالب جملات جدید) می توان تهیه نمود تا میزان پیشرفت دانش آموزان در زمینه حافظه دیداری هم سنجیده شود.

2- روش مطالعه و آزمون

ابتدا درس یا درسهای جهت گفتن از دیکته انتخاب می شود و دانش آموزان روی لغات مشکل آن به صورت دیکته پای تختخ و تکالیفی نظیز نوشتن کلمات با حروف رنگی و ............... تمرین می کنند سپس از آن درس یا درسها دیکته گفته می شود که البته بهتر است متن دقیقا مانند کتاب نباشد.

3- روش نمایش:

به منظور تقویت بیشتر حافظه دیداری در رابطه با آموزش حروف هم صدا مانند(ص- ث- س ) ابتدا لغات مورد نظر را روی طاقهای شفاف می نویسیم سپس آنها را با استفاده از اورهد روی پرده نمایش میدهیم مثلا کلمه(( صابون)) سپس روی حرف (ص) را می پوشانیم و از دانش آموزان می خواهیم یکی از سه حرف (س، ث، ص) را انتخاب کرده و کلمه را کامل کنند . سپس کلمه را کامل نشان می دهیم تا اگر غلط حدس زده بودند آن را اصلاح کنند و درستش را کنارش بنویسید . از این روش به هنگام دیکته پای تخته ای هم می توان استفاده کرد وجود دستگاه اورهد الزامی نیست.

دانش آموزان ابتدا کلمه را در دفتر خود بنویسید بعد به تخته نگاه کنند و در صورت اشتباه درست آن را بالای کلمه بنویسند.

4- روش تصحیح انفرادی :

 به دانش آموز دیکته گفته می شود به عنوان تکلیف منزل از او خواسته می شود دیکته خود را با استفاده از کتاب تصحیح کند و از این طریق متوجه غلطهایش می شود و آنها را تمرین کند.

5- روش چند حسی:

در این روش چند حس بینایی - شنوایی- لامسه به کمک یادگیری املا کلمه مورد نظر می آیند . این روش بیشتر قبل از دیکته به منظور تمرین کلمات مشکل درس به کار گرفته می شود.

الف) از دانش آموز خواسته می شود با دقت به کلمه ی مورد نظر ( این کلمه از متن دیکته ای که بعداًَ گفته خواهد شد انتخاب می شود) که پای تابلو نوشته شده نگاه کند.

ب) آن را بخوانند و کلمه مورد نظر را در هوا به صورت ذهنی و با استفاده از انگشت خود بنویسد.

ج) سپس آن را در جمله ای مناسب به کار برد . از این طریق معنای کلمه را بهتر درک می کند.

و) کلمه را از پای تابلو پاک کرده و به آنها فرصت می دهیم تا کلمه را بدون خطا از روی حافظه بنویسند.

د) کلمه را روی تابلو نوشته تا دانش آموزان آنها را با هم مطابقت دهد و به درستی یا نادرستی نوشته خود پی ببرد . حرفی از کلمه را که از ارزش املای برخوردار است قرمز نوشته و پای تابلو می نوسیم مانند ص در تصمیم . از این روش به عنوان یک تمرین و تکلیف هم جهت تقویت حافظه دیداری دانش آموزان می توان استفاده نمود.

6- کاربرد جمله سازی در زنگ املاء: آموزگار 20 جمله از 5 درس را که دارای اهمیت هستند انتخاب کرده و در هر جمله جای یک کلمه با ارزش املایی خالی گذاشته می شود تا دانش آموزان به تکمیل آن بپردازند.

 (( بارم هر کلمه یک نمره است))

1- خورشید به قله ی .............................. نزدیک می شد.

7-آشنا کردن دانش آمزان با متن املاء:

به منظور یاد آوری شکل کلمه های خوانده شده لازم است قبل از نوشتن املاء آموزگار یک بار آن متن را از اول تا آخر بخواند و شاگردان به این امر عادت داده شوند که شکل کلی کلمه های خوانده شده را در ذهن خود مجسم کنند و آنها را به یاد آورند و گاهی هنگام خواندن متن املا آموزگار به شاگردان اجازه دهد که بگویند نوشتن چه کلمه ای را نمی توانند و معلم راجع به آن کلمه توضیح آموزشی بدهد تا دانش آموزان بدهد تا دانش آموزان شکل نوشتاری کلمه ی مورد نظر را یاد آمورند ، از این طریق ، شکل کلمه در ذهن شاگرد بیشتر تثبیت می گردد و یاد گیری عمیق تر می شود.   نحوه قرائت املاء در کلاس

هنگام قرائت املاء باید به نکات زیر توجه شود.

1- از تمام درسهای کتاب فارسی ، اعم از شعر و غیر شعر باید املاء گفته شود ولی مقدار و زمان آن نباید از حد معینی تجاوز کند.

2- آموزگار باید با توجه به هدفهایی که برای گفتن هر متن املا دارد، متن و مقدار آن را از قبل مشخص کند.

3- هر کلمه یا عبارت فقط یک یا دو بار گفته شود و دانش آموزان باید عادت کنند با گوش دادن به صدای آموزگار  مشکل کلی نوشتن کلمه را در ذهن خود پیدا و آن را زیر لب زمزمه کنند و بنویسند.

4- سرعت گفتن املای کلمه با توان نوشتن دانش آموزان متناسب باشد.

5- حرکت کردن آموزگار در هنگام گفتن املاء نباید باعث حواس پرتی دانش آموزان شود.

ادامه مطلب

نوشته شده در یکشنبه 1 شهریور1388ساعت 1:21 توسط س | |

در آسمان آبي لقاء خودت رخصت فرصت پرواز دادي و ماهي هدايتشان را در درياي قضاء خودت پروراندي آنانکه زنگار هر چه غير، از آينه ي دلشان زدودي، تا آنچه رخسار تو را به تمامه در قلب هاي خويش به تماشا نشستند.

خدايا !  مارا از آن بندگانت قرار ده، که در دود آتش عشقي که تو در خرمنشان افکندي، تصوير روشن تو را ديدند و، خانه ي دل، براي ورود تو از اغيار تهي کردند. آنانکه در فضاي خلوصشان، جز بوي گل مريم تو نپيچيد، و در برکه ي چشمشان، جز نيلوفر آبي تو نروييد. آنانکه، بودشان را، جز در سجود سپاس تو نديدند.

خدايا !  ما را از آنان قرار ده، که پيشاني شان سجده گاه عظمت تو، و چشمانشان بي خواب خدمت تو، و اشک هايشان زبان خشيت تو، و قلب هايشان متعلق محبت تو، و دل هاشان لرزان محاقت توست. اي آنکه ماه هاي رخسار تو روشنايي راه و زيبايي نگاه عاشقان توست.

اي آنکه تنزه جمالت دل هاي عارفان را جلاي اشتياق مي بخشد.

آتش عشقت را در خرمن وجودم بيافکن، تخم دوست داشتنت را گلدان دلم بکار، سبزينه ي محبت ات رادر برگ هاي به زردي گراييده وجودم بدوان.

خدايا ! من عشق به تو را هم از تو مي خواهم، و عشق به عاشقان تو را و عشق به هر کاري که مرا به تو نزديک کند.

خدايا !  عشقت را در دلم انداز، و عشق به اوليائت را، و عشق به جاده ي منتهي به سوي تو را و عشق به علامات راهنماي به سوي تو وعشق به زائران تورا و عشق به زاهدان راه تو.

خدايا !   مرا چشمي ده که فقط گريان تو باشد و سينه اي که فقط سوزان تو.

خدايا !  خودت را معشوق ترين من قرار بده و مرا عاشق ترين خويش.

خدايا !  چشم جوببارک عشق مرا به تماشاي دريايت روشني ده. مباد که دل من اسير جز تو شود و پيشاني قلبم برخاک محبت ديگري بسايد.

خدايا !  نکند که روي از من بتابي و نشود که نگاه حيرانم را منتظر بگذاري.

اي پاسخ دهنده و اي اجابت کننده !

اي گل بخشش ديگران از گلزار تو !

اي باغبان رحمت ! 

نوشته شده در شنبه 31 مرداد1388ساعت 3:8 توسط س | |

ساز غزل سايه به دامان تو خوش بود
دور از تو من دل شده آواز چه سازم

نوشته شده در شنبه 31 مرداد1388ساعت 2:32 توسط س | |

صدای گرم معلم-: «چرا نمی آیی؟
بیا که جمله بسازیم با نمی آیی»
و گچ بروی تن تخته ریخت گردش را
نوشت: جمعه، افق،آشنا،نمی آیی
وبعد مکث، کمی بغض،باز با خود گفت:
بگو به من که می آیی و یا نمی آیی؟
وگچ دوباره به حرف آمد و دوباره نوشت:
« چقدر مانده مگر تا...» چرا نمی آیی؟
دوباره بازی و مثل همیشه من گرگم !!
هزار را که شمردم بیا!! نمی آیی؟
تکاند دست و دلش را کنار پنجره رفت
وگفت: مرد غزلواره ها نمی آیی؟
........
دوباره تخته سیاه است و جمله های سپید

                                               چقدر جمله بسازیم با نمی آیی؟

نوشته شده در شنبه 3 مرداد1388ساعت 1:34 توسط س | |

روزی يک مرد روحانی با خداوند مکالمه ای داشت: 'خداوندا! دوست دارم بدانم بهشت و جهنم چه شکلی هستند؟ '، خداوند او را به سمت دو در هدايت کرد و يکی از آنها را باز کرد، مرد نگاهی به داخل انداخت، درست در وسط اتاق يک ميز گرد بزرگ وجود داشت که روی آن يک ظرف خورش بود، که آنقدر بوی خوبی داشت که دهانش آب افتاد، افرادی که دور ميز نشسته بودند بسيار لاغر مردنی و مريض حال بودند، به نظر قحطی زده می آمدند، آنها در دست خود قاشق هايی با دسته بسيار بلند داشتند که اين دسته ها به بالای بازوهايشان وصل شده بود و هر کدام از آنها به راحتی می توانستند دست خود را داخل ظرف خورش ببرند تا قاشق خود را پر نمایند، اما از آن جايی که اين دسته ها از بازوهايشان بلند تر بود، نمی توانستند دستشان را برگردانند و قاشق را در دهان خود فرو ببرند.
مرد روحانی با ديدن صحنه بدبختی و عذاب آنها غمگين شد، خداوند گفت: 'تو جهنم را ديدی، حال نوبت بهشت است'، آنها به سمت اتاق بعدی رفتند و خدا در را باز کرد، آنجا هم دقيقا مثل اتاق قبلی بود، يک ميز گرد با يک ظرف خورش روی آن و افراد دور ميز، آنها مانند اتاق قبل همان قاشق های دسته بلند را داشتند، ولی به اندازه کافی قوی و چاق بوده، می گفتند و می خنديدند، مرد روحانی گفت: 'خداوندا نمی فهمم؟!'، خداوند پاسخ داد: 'ساده است، فقط احتياج به يک مهارت دارد، می بينی؟ اينها ياد گرفته اند که به یکديگر غذا بدهند، در حالی که آدم های طمع کار اتاق قبل تنها به خودشان فکر می کنند!'

هنگامی که موسی فوت می کرد، به شما می اندیشید، هنگامی که عیسی مصلوب می شد، به شما فکر می کرد، هنگامی که محمد وفات می یافت نیز به شما می اندیشید، گواه این امر کلماتی است که آنها در دم آخر بر زبان آورده اند، این کلمات از اعماق قرون و اعصار به ما یادآوری می کنند که یکدیگر را دوست داشته باشید، که به همنوع خود مهربانی نمایید، که همسایه خود را دوست بدارید، زیرا که هیچ کس به تنهایی وارد بهشت خدا (ملکوت الهی) نخواهد شد.

تخمين زده شده که 93% از مردم اين متن را برای ديگران ارسال نخواهند کرد، زیرا آنها تنها به خود می اندیشند، ولی اگر شما جزء آن 7% باقی مانده می باشيد، اين پيام را برای دیگران ارسال نمایید، من جزء آن 7% بودم، همچنین به ياد داشته باشيد که من هميشه حاضرم تا قاشق غذای خود را با شما سهیم شوم.

 

نوشته شده در چهارشنبه 31 تیر1388ساعت 20:34 توسط س | |

       بر اساس يافته هاي يک پژوهش که بعد از نمايشگاه کتاب تهران صورت گرفته است، در کشور ما هر نفر در هر 1892 روز يک کتاب مي‌خواند.

       با آنکه بسياري از روان شناسان از "کتاب درماني" براي ايجاد نگرش و انگيزه در ميان نوجوانان و تقويت احساس اعتماد به نفس و خود ارزشمندي از آنان بهره مي گيرند، براساس آمار موجود سرانه مطالعه در ايران فقط چند دقيقه است و بيشترين اوقات دانش آموزان و دانشجويان و بسياري از مردم به کارهايي غير از مطالعه مي گذرد.
       جمعي از دانشجويان دانشکده خبر در تحقيقي به بررسي رابطه بالا بودن بهاي کتاب و ميزان مطالعه دانشجويان پرداخته اند با اين فرضيه اوليه که "بالا بودن قيمت کتاب ها باعث پائين آمدن ميزان مطالعه در بين دانشجويان مي شود."

گزارش مختصري از اين پژوهش در ذيل از نظر مي گذرد:
       نمونه آماري و گزارش مقايسه اي ميزان مطالعه در کشورهاي درحال توسعـه و کشورهاي توسعه يافته: هر ايراني در هر 1892 روز يک کتاب مي خواند!
       بر طبق آمار، مردم کشورهاي در حال توسعه نزديک به 80 درصد جمعيت جهان را تشکيل مي دهند اما کمتر از 30 درصد کتابهاي مصرفي را توليد مي کنند و کمتر از اين نسبت نيز به کتابخواني مشغول اند. اين در شرايطي است که کشورهاي توسعه يافته با جمعيتي حدود 20 درصد جمعيت جهان 70 درصد کتابهاي مصرفي جهان را توليد مي کنند.
       در فرانسه با 55 ميليون نفر جمعيت هر روز 350 هزار جلد کتاب به فروش مي رسد اما در کشور ما هر نفر در هر هزار و 892 روز فقط يک کتاب مي خواند. دختران ايراني 5.9 دقيقه و پسران 3.3 دقيقه کتاب غير درسي مي خوانند.
       نتايج يک تحقيق مطالعه آزاد در ميان نوجوانان و جوانان را بسيار پايين نشان مي دهد. در اين تحقيق سهم مطالعه هر دانش آموز 5.5 دقيقه در 482 دقيقه از اوقات فراغت - تعطيلات - در شبانه روز به دست آمده، در حالي که همين دانش آموزان 178 دقيقه از اوقات فراغت خود را بدون برنامه سپري مي کنند، به درس هاي خود رسيدگي مي کنند، بيشتر وقتشان را با تلويزيون مي گذرانند و بقيه را به امور شخصي اختصاص مي دهند. اين آمار نزد دختران و پسران متفاوت است؛ بر اساس اين تحقيق دختران 5.9 دقيقه و پسران 3.3 دقيقه کتاب غير درسي مي خوانند.

ايران با کمبود 14 هزار کتابخانه و 140 ميليون جلد کتاب مواجه است!
       در حال حاضر بر اساس آمار موجود، حدود يک هزار و 775 کتابخانه با 15 ميليون جلد کتاب در کشور وجود دارد که با استاندارد بين المللي کشور ما به 14 هزار کتابخانه و 140 ميليون جلد کتاب ديگر نياز دارد و از هر 10 ايراني تنها يک نفر يک جلد کتاب خريداري مي کند.

کمتر از نيم درصد هزينه سبد هر خانواده ايراني به خريد کتاب اختصاص دارد !
      در سبد هر خانواده ايراني کمتر از نيم درصد به خريد کتاب اختصاص دارد که نشان دهنده اهميت کم مطالعه براي ايرانيان است. کشور ما با 70 ميليون نفر جمعيت فقط يک ميليون و 29 هزار عضو در کتابخانه دارد. اين در حالي است که 30 تا 40 درصد کشورهاي توسعه يافته عضو کتابخانه ها هستند و سرانه دريافت امانتي کتاب آنها 70 برابر کشور ماست. اين مسائل همواره موجب شده است تا ايران با وجود برخورداري از سابقه طولاني فرهنگي جايگاه شايسته اي در ميان کشورهاي جهان نداشته باشد.

       بنابر نظرسنجي صورت گرفته در اين تحقيق، دلايل نبود فرهنگ کتابخواني در جامعه گراني کتاب شناخته شد. اين گزارش حدود يک ماه پس از اتمام نمايشگاه کتاب تهيه شده است.

منبع:خبرگزاري مهر

نوشته شده در شنبه 27 تیر1388ساعت 1:17 توسط س | |